Column: The Boessen Vibe

Vanaf het moment van de bekendmaking dat Wil Boessen onze nieuwe trainer zou worden maakte mijn WhatsApp overuren. Bekenden, toevalligerwijs supporter van Fortuna Sittard, waren bijna jaloers dat deze man naar de hoofdstad van Noord-Brabant zou komen. Dit waren ze ook bij het aantrekken van Jens van Son en Muhammed Mert (ooit Fortunezen), dus je zou het, met een beetje cynisme, ook kunnen scharen onder clubliefde. Echter ken ik geen mensen bij VVV-Venlo, FC Oss, Chiangmai FC en Lampang FC, dus een gedegen onderzoek zit er helaas niet in.

Puur kijkend naar de bij Fortuna Sittard en FC Oss behaalde resultaten heerste er bij mij vooraf positiviteit. En laat ik er niet pas aan het einde van dit verhaal op terugkomen, deze heerst nog steeds. Dat zit hem niet alleen in het aantal behaalde punten, het leukere/betere voetbal en de flinke vermindering van het aantal tegendoelpunten.

Met Ruud Kaiser, René van Eck en Wiljan Vloet hadden we trainers rondlopen die (verbaal) nog al eens uit hun slof konden schieten. Kaiser gebruikte Twitter vaker dan dat Donald Trump het doet. Overigens wel respect voor de vierde plaats die we toen haalden. Al was dat achteraf gezien wel met een spelersgroep met de meeste kwaliteit. Van Eck en Vloet vielen dan weer op doordat hun geschreeuw slechthorenden soms dwong hun gehoorapparaatje uit te zetten. Voor een buitenstaander misschien minuscule details, maar wel van invloed op een groep. Niet dat we Boessen nu meteen tot een heilige moeten benoemen, maar zijn specifieke benadering – benader iemand zoals je zelf ook benaderd wil worden – werpt zijn vruchten af. Sterker nog, deze werd door meerdere spelers tijdens de open dag geroemd.

De gemiddelde mens gedijt beter in een goede sfeer. Die is, of lijkt er in ieder geval te zijn onder Boessen. Voor zover je daar als buitenstaander over kan oordelen natuurlijk. Echter is het wel een feit dat er dit jaar een team staat dat voor elkaar en voor elke meter wil knokken en soms nog met leuk en goed voetbal ook! Ik heb de grootste criticaster op de tribune stil zien vallen, of complimenten horen geven waar ze zelf verbaasd over waren.

Eigen jeugdspelers als Sam Kersten, Oussama Bouyaghlafen en Mats Deijl maken flinke stappen. Zij zijn, uitgezonderd door blessures, onder Boessen onbetwiste basisspelers. Keepers Heemskerk en Leijten zijn gelijkwaardig. Het middenveld staat. Blummel is bij de helft van de goals betrokken. Dit alles zal ongetwijfeld te maken hebben met vastigheid. Je valt bij Boessen niet zomaar buiten de basis. Zo zie je maar weer wat vertrouwen met een voetballer kan doen.

Uiteraard is het allemaal nog niet uitstekend. We zullen ook zeker nog punten gaan verliezen en een kampioenschap kunnen we vergeten. Maar hey, er moet ook nog wat te verbeteren blijven toch? Na drie seizoenen die op z’n Bosch gezegd behoorlijk kut waren, zit er weer eens een stijgende lijn in. Een mix van eigen jeugd, routiniers, vechters, techneuten en multifunctionele voetballers zorgen weer voor een lach in plaats van een traan bij de Bossche supporters. Heus niet allemaal gedaan door 1 iemand, maar het is duidelijk dat hij in korte tijd wel al wat heeft gecreëerd: The Boessen Vibe.

Bron: Pascal Juinen voor SCFCDB.nl

Gerelateerde berichten